ТУРКМЕ́НСКАЯ МО́ВА адна з цюркскіх моў
(агузская група). Мова туркменаў,
ёмудскі, эрсарынскі, салырскі, сарыкскі, чаўдурскі. Т.м. ўласцівы: у фанетыцы — сінгарманізм з гармоніяй губных і з першаснымі доўгімі галоснымі, наяўнасць міжзубных гукаў «з» і «с», націск пераважна на апошнім складзе; у марфалогіі — аглюцінацыя, адрозненні ад
Літ.:
Баскаков Н.А. К истории изучения туркменского языка. Ашхабад, 1965;
Грамматика туркменского языка. Ч. 1. Фонетика и морфология. Ашхабад, 1970.
А.А.Кожынава.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)